Zbiorcza faktura korygująca a rabat za dany okres

Zbiorcza faktura korygująca ujmuje zmiany dotyczące wielu faktur wystawionych jednemu nabywcy. Trzeba wiedzieć, kiedy można ją zastosować. Należy też wiedzieć, jak przygotować dokument i w którym okresie go rozliczyć. Art. 106j ust. 3 ustawy o VAT pozwala wykazać rabat przyznany jednemu odbiorcy za dany okres. Okres ten należy wskazać na korekcie. Gdy zmiana obejmuje wszystkie dostawy, można pominąć nazwę towaru lub usługi. (Źródło: Kancelaria Sejmu – ustawa o VAT, tekst jednolity – eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/775/text/U/D20250775Lj.pdf)

• Ustal, które faktury pierwotne mają zostać objęte korektą.
• Określ przyczynę i zakres zmiany dotyczącej towarów lub usług (Źródło: Ministerstwo Finansów, „Zasady wystawiania faktur” (art. 106j ust. 2 ustawy o VAT) – podatki.gov.pl/media/4546/zasady-wystawiania-faktur1.pdf).
• Sprawdź dane wymagane przez ustawę o VAT.
• Zweryfikuj moment ujęcia dokumentu w ewidencji VAT oraz księgach rachunkowych.
• Porównaj zbiorczą korektę z indywidualną korektą VAT i fakturą zbiorczą.

Te kroki pozwalają dobrać właściwy dokument. Pomagają też poprawnie przypisać kwoty do faktur źródłowych. Dzięki temu maleje ryzyko ujęcia korekty w niewłaściwym okresie.

Czym jest zbiorcza faktura korygująca i jakie dane musi zawierać?

Zbiorcza faktura korygująca obejmuje więcej niż jedną fakturę pierwotną wystawioną temu samemu odbiorcy. Dokument łączy każdą zmianę z jej źródłem. Pokazuje również łączny wpływ korekt na rozliczenie (Źródło: Krajowy System e-Faktur, „Pytania i odpowiedzi KSeF 2.0” – ksef.podatki.gov.pl/pytania-i-odpowiedzi-ksef-20).

Art. 106j ust. 3 ustawy o VAT przewiduje szczególną postać takiej korekty. Dotyczy ona opustu lub obniżki ceny wszystkich dostaw towarów i usług dla jednego odbiorcy w danym okresie. W dokumencie trzeba podać ten okres. Można jednak pominąć nazwy poszczególnych towarów lub usług (Źródło: Ministerstwo Finansów, „Zasady wystawiania faktur” (art. 106j ust. 3 ustawy o VAT) – podatki.gov.pl/media/4546/zasady-wystawiania-faktur1.pdf).

Co zrobić, jeśli korekta nie obejmuje wszystkich dostaw z danego okresu? Dokument musi wtedy jasno przypisywać zmiany do konkretnych faktur i korygowanych pozycji. Sama łączna kwota – bez identyfikacji dokumentów źródłowych – nie wystarczy. Uproszczenie pozwala pominąć tylko nazwę towaru lub usługi. Dotyczy to rabatu obejmującego wszystkie dostawy. Art. 106j ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT wskazuje dane wymagane na fakturze korygującej. (Źródło: Kancelaria Sejmu – ustawa o VAT, tekst jednolity – eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/775/text/U/D20250775Lj.pdf)

Korektę trzeba powiązać z dokumentami źródłowymi albo z jasno określonym okresem dostaw. Bez tego nie da się odtworzyć rozliczenia. To podstawowy warunek.

Dane wymagane na fakturze korygującej

Dokument uzupełnij zgodnie z art. 106j ust. 2 ustawy o VAT. Przepis ten wymienia obowiązkowe dane faktury korygującej. Warto sprawdzić je przed przekazaniem korekty nabywcy. (Źródło: Kancelaria Sejmu – ustawa o VAT, tekst jednolity – eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/775/text/U/D20250775Lj.pdf)

• Wpisz kolejny numer korekty i datę jej wystawienia.
• Podaj dane faktur pierwotnych: daty, numery, dane sprzedawcy i nabywcy. Podaj też adresy oraz numery identyfikacji podatkowej.
• Wskaż nazwy lub rodzaje zmienianych towarów i usług. Nie musisz tego robić, gdy zbiorcza obniżka obejmuje wszystkie dostawy dla odbiorcy w określonym okresie (Źródło: KSeF, „Podręcznik KSeF 2.0. Część II – wystawianie i otrzymywanie faktur w KSeF” – ksef.podatki.gov.pl/media/3zidazbw/podrecznik-ksef-2-0-cz-ii-wystawianie-i-otrzymywane-faktur-w-ksef.pdf).
• Podaj kwotę korekty podstawy opodatkowania albo podatku należnego. Podziel ją według stawek VAT i sprzedaży zwolnionej.
• Wpisz prawidłową treść korygowanych pozycji, jeśli zmiana nie wpływa na podstawę opodatkowania ani kwotę VAT.
• Dodaj okres, którego dotyczy opust lub obniżka obejmująca wszystkie dostawy towarów i usług dla jednego kontrahenta (Źródło: KSeF, „Podręcznik KSeF 2.0. Część II – wystawianie i otrzymywanie faktur w KSeF” – ksef.podatki.gov.pl/media/3zidazbw/podrecznik-ksef-2-0-cz-ii-wystawianie-i-otrzymywane-faktur-w-ksef.pdf).

Na dokumencie mogą pojawić się oznaczenia „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”. Można też podać przyczynę zmiany. Aktualne przepisy nie wymagają jednak tych elementów. Zgodnie z art. 106j ust. 2a oznaczenie dokumentu oraz przyczyna korekty są fakultatywne. (Źródło: Kancelaria Sejmu – ustawa o VAT, tekst jednolity – eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/775/text/U/D20250775Lj.pdf)

Obieg i przetwarzanie zbiorczej faktury korygującej

Obieg zbiorczej faktury korygującej zaczyna się od wystawienia dokumentu. Następne etapy to przekazanie go nabywcy, aktualizacja rozrachunków oraz archiwizacja. Warto ustalić jeden proces dla sprzedaży, księgowości i kontrahenta. Art. 112 ustawy o VAT wymaga przechowywania dokumentacji do przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zasadniczo dokumentację przechowuje się przez pięć lat od końca roku, w którym minął termin płatności podatku. (Źródło: Kancelaria Sejmu – ustawa o VAT oraz Ordynacja podatkowa – eli.gov.pl/api/acts/DU/1997/926/text.html)

• Wygeneruj korektę w systemie księgowym i zablokuj ponowne użycie jej numeru.
• Przekaż dokument nabywcy kanałem stosowanym dla faktur elektronicznych albo papierowych.
• Porównaj wartość korekty z saldem kontrahenta. Następnie zaktualizuj kwotę do zapłaty lub zwrotu.
• Przekaż dokument księgowości razem z zestawieniem operacji handlowych objętych zmianą.
• Poinformuj faktora, czyli firmę finansującą fakturę, jeśli skorygowana wierzytelność została objęta faktoringiem.
• Zarchiwizuj korektę wraz z fakturami źródłowymi i dokumentacją potwierdzającą warunki transakcji.

Dokumentację VAT przechowujemy do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zwykle jest to pięć lat od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku. Korekta powinna pozostać dostępna razem z dokumentami źródłowymi. (Źródło: Kancelaria Sejmu – ustawa o VAT oraz Ordynacja podatkowa – eli.gov.pl/api/acts/DU/1997/926/text.html)

Zbiorcza korekta musi jasno wskazywać dokumenty albo okres objęty zmianą. Powinna też pokazywać jej wpływ na rozliczenie. Okres podaje się przy rabacie dla jednego odbiorcy. Nazwę towaru lub usługi wolno pominąć wyłącznie przy rabacie obejmującym wszystkie dostawy. (Źródło: Kancelaria Sejmu – ustawa o VAT, tekst jednolity – eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/775/text/U/D20250775Lj.pdf)

Zakres zbiorczej faktury korygującej: jakie błędy i zmiany obejmuje?

Zbiorcza faktura korygująca może dotyczyć powtarzalnych zmian handlowych. Może też obejmować błędne kwoty, niewłaściwą stawkę VAT oraz pomyłki formalne na wielu fakturach jednego odbiorcy. Przyczyną bywa błąd istniejący już w dniu wystawienia faktury lub zdarzenie powstałe później. Art. 106j ust. 1 ustawy o VAT obejmuje zmianę podstawy opodatkowania lub podatku. Dotyczy także zwrotu towarów i zapłaty oraz pomyłki w dowolnej pozycji faktury. (Źródło: Kancelaria Sejmu – ustawa o VAT, tekst jednolity – eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/775/text/U/D20250775Lj.pdf)

Korekta in minus obniża podstawę opodatkowania, VAT lub należność. Korekta in plus zwiększa te wartości. Poprawa danych formalnych pozostaje neutralna kwotowo. Dotyczy to sytuacji, gdy nie zmienia przedmiotu, wartości ani podatkowej kwalifikacji transakcji (Źródło: Ministerstwo Finansów, interpretacja opublikowana w bazie Eureka MF – eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/703911).

Nie używaj dokumentu zbiorczego do wykazania nowej sprzedaży. Nie można nim również zastąpić rzeczywistego nabywcy innym podmiotem. Każda zmiana musi wynikać z transakcji potwierdzonych fakturami źródłowymi. Musi też pozwalać na obliczenie skutku korekty. Art. 106j ust. 1 dotyczy zmian lub błędów stwierdzonych po wystawieniu faktury. Korekta zawsze odnosi się więc do wcześniejszej transakcji. (Źródło: Kancelaria Sejmu – ustawa o VAT, tekst jednolity – eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/775/text/U/D20250775Lj.pdf)

Zbiorczy dokument może objąć błędy i późniejsze zmiany mające wspólną podstawę. Każdą z nich trzeba przypisać do konkretnej transakcji. Podstawą prawną jest art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT. Przepis ten obejmuje pomyłkę w każdej pozycji faktury. (Źródło: Kancelaria Sejmu – ustawa o VAT, tekst jednolity – eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/775/text/U/D20250775Lj.pdf)

W praktyce liczy się rodzaj błędu, ale to nie wszystko. Trzeba jeszcze odtworzyć zmianę i prawidłowo ją przypisać. Bez czytelnego śladu dokumentacyjnego zbiorcza korekta nie spełni swojego zadania.

Jak wystawić i rozliczyć zbiorczą fakturę korygującą?

Wystaw zbiorczą fakturę korygującą, przypisując każdą zmianę do właściwej faktury pierwotnej. Później rozlicz różnicę w odpowiednim okresie VAT i w księgach rachunkowych. Cały proces obejmuje identyfikację dokumentów źródłowych, sprawdzenie obliczeń oraz ustalenie przyczyny korekty.

Najpierw przygotuj zestawienie faktur objętych dokumentem. Następnie oblicz zmianę osobno dla każdej stawki VAT i zaksięguj różnicę. Nie kieruj się wyłącznie datą wystawienia korekty. Okres jej ujęcia zależy również od kierunku oraz przyczyny zmiany.

Jak ująć wiele faktur pierwotnych na jednej zbiorczej fakturze korygującej?

Wiele faktur pierwotnych można wykazać w osobnych wierszach dokumentu. Drugim rozwiązaniem jest załącznik stanowiący integralną część korekty. Art. 106j ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT wymaga podania danych korygowanej faktury. Dotyczy to między innymi jej numeru. Ust. 3 pozwala pominąć wyłącznie nazwę towaru lub usługi. (Źródło: Kancelaria Sejmu – ustawa o VAT, tekst jednolity – eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/775/text/U/D20250775Lj.pdf)

• Wybierz dokumenty wystawione temu samemu nabywcy i mające wspólną podstawę korekty.
• Przypisz każdej fakturze źródłowej osobny wiersz z jej numerem oraz indywidualną wartością zmiany.
• Rozdziel podstawę opodatkowania i VAT według stawek zastosowanych w pierwotnej sprzedaży.
• Wykaż wartości przed korektą, kwoty zmiany i wartości po korekcie, jeśli taki układ obsługuje system finansowo-księgowy.
• Dodaj załącznik ze specyfikacją faktur, gdy wszystkie pozycje nie mieszczą się na podstawowym formularzu.
• Porównaj sumę wierszy ze zbiorczą wartością netto, VAT i brutto widoczną na dokumencie głównym.

Na końcu sprawdź zgodność obu zestawień. Suma dokumentu musi odpowiadać wszystkim zmianom przypisanym do faktur źródłowych. Różnica wymaga ponownego przeliczenia pozycji.

Jak sprawdzić poprawność formalną i podatkową zbiorczej faktury korygującej?

Kontrola zbiorczej faktury korygującej wymaga porównania dokumentu z rejestrem sprzedaży oraz dokumentacją handlową. Trzeba też uwzględnić zasady rozliczania VAT. Najlepiej sprawdzać elementy po kolei:

• Porównaj dane identyfikacyjne stron i oznaczenia dokumentów z informacjami w systemie księgowym.
• Potwierdź, że każda pozycja zestawienia odwołuje się do istniejącej faktury pierwotnej.
• Przelicz podstawę opodatkowania i VAT osobno dla każdej stawki. Nie kompensuj różnic między stawkami.
• Ustal, czy przyczyna zmiany istniała w chwili sprzedaży, czy pojawiła się dopiero po wystawieniu faktur.
• Sprawdź zgodność obniżki z umową, aneksem, regulaminem rabatowym, korespondencją lub rozliczeniem zwrotu (Źródło: Biznes.gov.pl, „Co zrobić z błędem na fakturze lub po zgubieniu faktury” – biznes.gov.pl/pl/portal/00228).
• Zweryfikuj, czy korekta nie obejmuje ponownie tej samej faktury albo tej samej zmiany.

Podpis ani formalna akceptacja nabywcy nie należą do obowiązkowych elementów faktury korygującej. Przy typowej krajowej korekcie in minus sprzedawca powinien jednak udokumentować uzgodnienie warunków obniżki oraz ich spełnienie. Taka kontrola potwierdza podstawę zmiany i poprawność wyliczeń (Źródło: Biznes.gov.pl, „Co zrobić z błędem na fakturze lub po zgubieniu faktury” – biznes.gov.pl/pl/portal/00228).

Krótka kontrola przed księgowaniem oszczędza późniejszych poprawek. Pozwala wychwycić powtórzoną fakturę lub zmianę. To prosty sposób na uniknięcie kolejnej korekty.

Jak prawidłowo ująć zbiorczą fakturę korygującą w ewidencji VAT i księgach rachunkowych?

Ujmij zbiorczą fakturę korygującą w ewidencji VAT zgodnie z kierunkiem zmiany i momentem powstania jej przyczyny. W księgach rachunkowych kieruj się ekonomiczną treścią zdarzenia. Dla typowych transakcji krajowych obowiązują poniższe reguły:

• Wprowadź dokument do rejestru sprzedaży albo zakupów, dzieląc wartości według właściwych stawek VAT.
• Zaksięguj zmianę przychodu i należności u sprzedawcy albo kosztu i zobowiązania u nabywcy.
• Uzgodnij saldo rozrachunków z kwotą brutto pozostałą po korekcie.
• Zakwalifikuj zdarzenie bilansowo zgodnie z zasadą memoriału i polityką rachunkowości. Zrób to niezależnie od technicznej daty dokumentu.
• Istotny błąd dotyczący zatwierdzonego sprawozdania za poprzedni rok ujmij przez pozycję zysk lub strata z lat ubiegłych.
• Korektę przychodu lub kosztu w CIT albo PIT rozlicz w okresie pierwotnym, jeśli wynika z błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki. Przy późniejszym zdarzeniu handlowym zastosuj okres bieżący wskazany w przepisach o podatku dochodowym.

Poprawne rozliczenie opiera się na trzech elementach. Są nimi faktury źródłowe, przyczyna zmiany i właściwy okres podatkowy. Wszystkie muszą do siebie pasować.

Korekta faktury VAT – kiedy wystawić ją zamiast korekty zbiorczej?

Indywidualną fakturę korygującą wystaw wtedy, gdy zmiana obejmuje jedną fakturę. Wybierz ją również, jeśli połączenie dokumentów utrudni przypisanie kwot do konkretnych transakcji. Ustawa o VAT nie wskazuje minimalnej ani maksymalnej liczby faktur na korekcie zbiorczej. Decydują jednorodność rozliczenia i czytelny ślad dokumentacyjny.

Przed wystawieniem dokumentu sprawdź, czy wybrany wariant pozwoli odtworzyć całe rozliczenie. Pomogą w tym dane z rejestru faktur i systemu księgowego. Wykonaj następujące czynności:

• Wyeksportuj rejestr faktur i pogrupuj pozycje według NIP, waluty, przyczyny korekty oraz okresu rozliczeniowego.
• Uruchom próbne księgowanie, a potem sprawdź, czy system zachowuje odwołanie do każdej faktury pierwotnej.
• Porównaj wynik grupowania z umową, protokołem zwrotu, rozliczeniem rabatu albo innym dokumentem handlowym.
• Sprawdź procedurę faktora, jeżeli wierzytelność sprzedano lub sfinansowano przed wystawieniem korekty.
• Podziel zestaw na mniejsze grupy, gdy jedna pozycja wymaga innego okresu VAT, waluty lub sposobu wyliczenia.

Kiedy warto zwrócić się do księgowego lub doradcy podatkowego? Zrób to przed wystawieniem dokumentu, jeśli zmiana dotyczy tożsamości nabywcy, sprzedaży zwolnionej albo transakcji zagranicznej. Konsultacji wymaga też zamknięty okres objęty korektą zwiększającą VAT. Taki błąd może zmienić podatnika, miejsce opodatkowania lub okres wykazania podatku. Nie wpływa wtedy tylko na kwotę faktury.

Indywidualna korekta jest bezpieczniejsza, gdy dokument zbiorczy nie daje jasnego i jednolitego rozliczenia. Każda kwota powinna prowadzić do konkretnej transakcji. Czytelność ma tu pierwszeństwo przed liczbą dokumentów.

Faktura zbiorcza a zbiorcza korekta – zastosowanie w praktyce

Faktura zbiorcza dokumentuje po raz pierwszy kilka dostaw towarów lub usług. Zbiorcza faktura korygująca zmienia natomiast rozliczenie wynikające z faktur wystawionych wcześniej. Pierwszy dokument tworzy należność za sprzedaż. Drugi zwiększa ją, zmniejsza albo porządkuje istniejące rozrachunki.

Różnica jest prosta. Faktura zbiorcza dokumentuje sprzedaż po raz pierwszy. Zbiorcza korekta zmienia rozliczenie, które już istnieje.

Rodzaje faktur i ich zastosowanie

Rodzaje faktur dobieraj do etapu transakcji i zdarzenia, które chcesz udokumentować. Inny dokument potwierdza sprzedaż, a inny przedpłatę lub późniejszą zmianę. Najczęściej spotkasz następujące rozwiązania:

• Faktura VAT – dokumentuje pojedynczą dostawę towaru albo wykonanie usługi.
• Faktura zaliczkowa – potwierdza otrzymanie całości lub części zapłaty przed sprzedażą, jeśli przepisy wymagają jej wystawienia.
• Faktura końcowa – rozlicza sprzedaż po wcześniejszych zaliczkach i pomniejsza należność o kwoty z dokumentów zaliczkowych.
• Faktura zbiorcza – nie jest odrębnym typem określonym w ustawie o VAT, lecz standardową fakturą obejmującą kilka transakcji.
• Faktura korygująca – zmienia rozliczenie wynikające z wcześniej wystawionego dokumentu sprzedaży.
• Nota korygująca – pozwala nabywcy poprawić wybrane dane formalne, ale nie zmienia ceny, podstawy opodatkowania, stawki ani kwoty VAT.
• Pro forma – przedstawia warunki przyszłego rozliczenia, lecz nie jest fakturą ani podstawą ujęcia VAT.

Sprzedaż dokumentujemy fakturą VAT, a przedpłatę fakturą zaliczkową. Kilka transakcji można wykazać na fakturze zbiorczej. Późniejszą zmianę ujmuje faktura korygująca.

Faktura zbiorcza na koniec miesiąca

Fakturę zbiorczą na koniec miesiąca możesz wystawić dla kilku transakcji wykonanych na rzecz jednego kontrahenta. Muszą one przypadać na przyjęty okres rozliczeniowy. Przed wystawieniem dokumentu wykonaj kolejne kroki:

• Uzgodnij z kontrahentem miesięczny cykl fakturowania w umowie lub warunkach współpracy.
• Zamknij wykaz wydań towarów i wykonanych usług na ostatni dzień miesiąca.
• Porównaj zestawienie z zamówieniami, dokumentami magazynowymi oraz protokołami odbioru.
• Wykaż poszczególne transakcje albo okresy świadczenia tak, by można je było zidentyfikować.
• Oblicz wartość sprzedaży według cen i warunków obowiązujących w dniu wykonania każdej transakcji.
• Wystaw dokument najpóźniej 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu sprzedaży, jeśli nie obowiązuje szczególny termin fakturowania.
• Sprawdź umowę faktoringową przed przekazaniem faktury do finansowania. Faktor może wymagać specyfikacji dostaw albo potwierdzenia salda przez odbiorcę.

Miesięczne fakturowanie zbiorcze zmniejsza liczbę wystawianych dokumentów. Nie przesuwa jednak automatycznie chwili powstania obowiązku podatkowego w VAT. Termin ten nadal wynika z zasad właściwych dla danej sprzedaży.

Zbiorcze faktury korygujące w interpretacjach sądów i organów podatkowych

Zbiorcze faktury korygujące pojawiają się w praktyce interpretacyjnej także poza szczególnym przypadkiem z art. 106j ust. 3 ustawy o VAT. Muszą jednak spełniać wymagania dotyczące faktury korygującej. Powinny też pozwalać odtworzyć przebieg rozliczenia. Organy podatkowe badają treść dokumentu, jego związek z fakturami źródłowymi oraz poprawność obliczeń. Sama nazwa „zbiorcza” nie przesądza o prawidłowości korekty.

• Opisz stan faktyczny, dzieląc go według rodzaju zmiany, okresu, grupy transakcji oraz sposobu obliczenia kwot.
• Przeszukaj oficjalną bazę interpretacji podatkowych według hasła „zbiorcza faktura korygująca” i oznaczenia art. 106j ustawy o VAT.
• Sprawdź datę wydania interpretacji, po czym porównaj przywołane przepisy z aktualnym stanem prawnym.
• Porównaj opisane zdarzenie z własnym modelem rozliczeń. Nie przenoś jedynie końcowej tezy organu.
• Oddziel interpretację indywidualną od wyroku sądu. Interpretacja chroni adresata w granicach opisanego stanu faktycznego. Wyrok rozstrzyga natomiast konkretną sprawę.
• Złóż własny wniosek o interpretację, gdy masowe korekty mają dużą wartość, powtarzają się cyklicznie lub obejmują niestandardowy sposób naliczania rabatu.

Faktura zbiorcza dokumentuje sprzedaż. Zbiorcza korekta zmienia jej wcześniejsze rozliczenie. To dwa różne etapy tej samej historii transakcji.

Najczęściej zadawane pytania

Czy można wystawić zbiorcze korekty faktur w KSeF?

Tak. Zbiorczą fakturę korygującą wystawia się jako fakturę ustrukturyzowaną, wskazując dane faktur pierwotnych zgodnie ze strukturą KSeF.

Czy jedna zbiorcza faktura korygująca może obejmować faktury dla różnych nabywców?

Nie. Zbiorcza korekta powinna dotyczyć faktur wystawionych dla tego samego nabywcy; dla innych odbiorców należy wystawić odrębne dokumenty.

Czy można wystawić zbiorczą korektę po zapłacie faktur pierwotnych?

Tak, zapłata nie wyklucza wystawienia korekty. Powstałą różnicę należy rozliczyć przez zwrot, dopłatę albo potrącenie z przyszłymi należnościami.

Czy przepisy określają termin wystawienia zbiorczej faktury korygującej?

Nie ma jednego, szczególnego terminu dla wszystkich zbiorczych korekt. Dokument należy wystawić niezwłocznie po zaistnieniu przyczyny korekty i ustaleniu jej wartości.

Czy można anulować zbiorczą fakturę korygującą?

Tak, ale tylko gdy dokument nie został wprowadzony do obrotu, na przykład nie został przekazany nabywcy. Po wprowadzeniu do obrotu błędy poprawia się kolejną fakturą korygującą.