Na czym polega inwentaryzacja i jakie są 3 metody?

Inwentaryzacja pokazuje, jaki majątek firma rzeczywiście posiada i czy jego stan zgadza się z ewidencją. Gdy pojawia się różnica, ustal jej przyczynę i popraw zapisy. Art. 26 ust. 1 ustawy o rachunkowości wskazuje trzy metody: spis z natury, potwierdzenie sald oraz weryfikację dokumentów. (Źródło: ustawa o rachunkowości, art. 26 ust. 1 – api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2026/522/text.pdf).

• Ustal, które składniki majątku trzeba sprawdzić.
• Wybierz metodę odpowiednią dla każdego składnika.
• Zapisz wyniki i wyjaśnij stwierdzone różnice.

Przebieg i wyniki inwentaryzacji musisz udokumentować oraz powiązać z księgami rachunkowymi. Wymaga tego art. 27 ust. 1 ustawy o rachunkowości. Same ustalenia nie kończą więc pracy, jeśli brakuje dokumentacji pozwalającej sprawdzić ich podstawę. (Źródło: ustawa o rachunkowości, art. 27 ust. 1 – api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2026/522/text.pdf).

Na czym polega inwentaryzacja i czemu służy w firmie?

Porównanie stanu faktycznego z ewidencją pokazuje przedsiębiorcy, czym dysponuje firma. Księgowości daje punkt wyjścia do wyjaśnienia rozbieżności. Przy spisie z natury porównaj także wartość ustalonych składników z księgami rachunkowymi. Takie porównanie przewiduje art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości. (Źródło: ustawa o rachunkowości, art. 26 ust. 1 pkt 1 – api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2026/522/text.pdf).

Co oznacza inwentaryzacja w praktyce?

Najpierw ustal na określony dzień ilość i stan składników, na przykład zapasów. Potem porównaj wynik z ewidencją. Spis z natury nie kończy się na liczeniu. Obejmuje też wycenę ustalonej ilości, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości. (Źródło: ustawa o rachunkowości, art. 26 ust. 1 pkt 1 – api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2026/522/text.pdf).

Jakie są cele inwentaryzacji?

Inwentaryzacja potwierdza stan majątku i ujawnia błędy w zapisach. Pomaga też ocenić, czy firma kontroluje swoje zasoby. Czy brak towaru jest rzeczywisty, czy wynika z pomyłki przy wpisywaniu danych? Odpowiedź wymaga sprawdzenia. Art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości przewiduje wyjaśnienie i rozliczenie ujawnionych różnic. (Źródło: ustawa o rachunkowości, art. 26 ust. 1 pkt 1 – api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2026/522/text.pdf).

Sprawdzasz więc zarówno zasoby, jak i odpowiadające im zapisy w księgach. Dopiero porównanie obu stanów pokazuje, które pozycje wymagają wyjaśnienia.

Dlaczego wyniki inwentaryzacji są ważne dla księgowości?

Dokumenty zakupu i sprzedaży potwierdzają operacje, ale nie pokazują stanu składników w dniu sprawdzenia. Jeśli wynik odbiega od ewidencji, ustal przyczynę, a potem rozlicz różnicę. Art. 27 ust. 2 ustawy o rachunkowości nakazuje ująć ją w księgach roku obrotowego, na który przypadł termin inwentaryzacji. (Źródło: ustawa o rachunkowości, art. 27 ust. 2 – api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2026/522/text.pdf).

Do czego służy porównanie stanu faktycznego z ewidencją?

Od stanu faktycznego odejmij stan ewidencyjny. Wynik dodatni oznacza nadwyżkę, a ujemny – niedobór. To porównanie pokazuje wielkość różnicy, lecz nie tłumaczy jej przyczyny. (Źródło: interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, ITPB1/4511-2-13/16-2/WM – sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/pisma-urzedowe/itpb1-4511-2-13-16-2-wm-pismo-wydane-przez-izba-skarbowa-184876584).

Sam wynik odejmowania nie wyjaśnia rozbieżności. Sięgnij do dokumentów i sprawdź operacje dotyczące każdej spornej pozycji. Dopiero te ustalenia pozwolą rozliczyć różnicę. (Źródło: Rzeczpospolita, „Różnice ujmuje się w księgach roku, którego dotyczył spis” – pro.rp.pl/rachunkowosc/art10738131-roznice-ujmuje-sie-w-ksiegach-roku-ktorego-dotyczyl-spis).

Czym jest inwentaryzacja w sklepie i kiedy jest obowiązkowa?

W sklepie trzeba sprawdzić towary na sali sprzedaży oraz w magazynie. Podstawa obowiązku zależy od ewidencji. Prowadzący księgi rachunkowe stosuje ustawę o rachunkowości. Przedsiębiorca prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów (KPiR) sporządza natomiast wymagany spis z natury. § 20 ust. 1 rozporządzenia nakazuje prowadzącemu KPiR sporządzić spis i wpisać go do księgi na koniec każdego roku podatkowego. (Źródło: rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, § 20 ust. 1 – api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2025/1299/text.pdf).

Czym jest remanent w sklepie?

Remanent to spis towarów i pozostałych objętych nim składników na określony dzień. Uwzględnij również własne towary sklepu przechowywane poza salą sprzedaży. Przy każdej pozycji zapisz rodzaj towaru, ilość, cenę jednostkową i wartość. Tych danych wymaga § 21 ust. 2 rozporządzenia. (Źródło: rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, § 21 ust. 2 – api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2025/1299/text.pdf).

Czy inwentaryzacja jest obowiązkowa?

Tak, ale zakres i podstawa obowiązku zależą od sposobu prowadzenia ewidencji. Przed planowaniem liczenia sprawdź więc, jakie przepisy dotyczą twojej firmy. Od tego zależy, który spis trzeba przygotować. (Źródło: PIT.pl, „Inwentaryzacja” – pit.pl/inwentaryzacja/inwentaryzacja-922904).

Rodzaj ewidencji sprawdź przed wyznaczeniem terminu i zakresu prac. § 20 ust. 1–2 rozporządzenia wskazuje także 1 stycznia. Z ponownego spisu zwalnia jednak podatnika, który sporządził go na koniec poprzedniego roku. (Źródło: rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, § 20 ust. 1–2 – api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2025/1299/text.pdf).

Najpierw ustal więc, jaką ewidencję prowadzisz. Na tej podstawie wyznaczysz zakres spisu i właściwy termin.

Na czym polega liczenie i weryfikacja towaru w sklepie?

Policz produkty tam, gdzie je sprzedajesz i przechowujesz. Pozycje o różnych kodach zapisuj oddzielnie, nawet gdy ich nazwy brzmią podobnie. Następnie porównaj policzone ilości z danymi magazynowymi. § 21 ust. 2 rozporządzenia wymaga szczegółowego określenia składników spisu. (Źródło: rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, § 21 ust. 2 – api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2025/1299/text.pdf).

Jak wygląda inwentaryzacja w sklepie odzieżowym?

Każdy wariant odzieży policz osobno. Według GS1 Polska warianty różniące się rozmiarem lub kolorem potrzebują odrębnych numerów GTIN. Wspólna nazwa modelu nie wystarczy więc do zapisania wyniku. (Źródło: GS1 Polska – gs1pl.org/zamow-kod-kreskowy).

• Podziel odzież według miejsca przechowywania: sali sprzedaży, zaplecza i magazynu.
• Odczytaj kod każdego wariantu.
• Policz sztuki dla każdego połączenia modelu, rozmiaru i koloru.
• Osobno sprawdź odzież odłożoną do zwrotu lub uszkodzoną.
• Porównaj ilości z kartami produktów w systemie.

Wynik przypisz do konkretnego wariantu, nie do samej nazwy modelu. § 21 ust. 2 rozporządzenia wymaga szczegółowego określenia towaru i podania jego ilości. Dzięki temu zapis wskazuje, czego dotyczy policzona liczba sztuk. (Źródło: rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, § 21 ust. 2 – api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2025/1299/text.pdf).

Zasady spisu majątku firmy na konkretnym przykładzie

Rzetelny spis majątku firmy pozwala rozpoznać każdy składnik. Dokumentuje również jego ilość oraz miejsce i datę sprawdzenia. Organizację prac dostosuj do zasad ewidencji obowiązujących w firmie. Wynik ma wskazywać konkretny składnik w konkretnym miejscu.

Jakie zasady zapewniają rzetelny wynik spisu?

Jednoznacznie oznacz składniki, a potem policz je fizycznie. Nie przepisuj stanu z systemu – właśnie jego zgodność z rzeczywistością masz sprawdzić. Zaznacz miejsca już objęte spisem, żeby niczego nie policzyć dwukrotnie. Cudze towary ujmij osobno, bo miejsce przechowywania nie rozstrzyga o własności.

Kto musi przeprowadzać inwentaryzację?

Za inwentaryzację podmiotu prowadzącego księgi rachunkowe odpowiada kierownik jednostki. Może zlecić liczenie pracownikom albo firmie zewnętrznej. Nie przestaje jednak odpowiadać za obowiązki rachunkowe. Przedsiębiorca prowadzący KPiR sporządza z kolei spis z natury w przypadkach przewidzianych dla tej ewidencji.

Jak przebiega inwentaryzacja w firmie?

Zacznij od ustalenia zakresu. Po zakończeniu liczenia przekaż wyniki do porównania z ewidencją. Pomiędzy tymi etapami zadbaj o jasny podział zadań:

• Wyznacz miejsca i składniki, które obejmie sprawdzenie.
• Przydziel osobom liczącym konkretne obszary.
• Sprawdź i zapisz ilość każdego składnika.
• Zbierz zapisy w jedno zestawienie wyników.
• Przekaż zestawienie do weryfikacji.

Jak wygląda przykładowy spis majątku?

W magazynie policzono klawiatury i myszy. Każdą pozycję zapisz oddzielnie. Przy obu podaj miejsce, ilość, cenę jednostkową oraz wartość.

Wartość każdej pozycji oblicz, mnożąc ilość przez cenę jednostkową. Następnie zsumuj otrzymane kwoty. Łączna wartość towarów w tym przykładzie wynosi 2040 zł.

Jak zaplanować spis i dobrać właściwą metodę?

W planie inwentaryzacji zapisz zakres i termin prac. Wskaż też metodę sprawdzenia oraz osoby odpowiedzialne za poszczególne zadania. Dzięki temu zespół będzie wiedział, co ma sprawdzić i kiedy przekazać wynik. (Źródło: Komitet Standardów Rachunkowości, „Stanowisko w sprawie inwentaryzacji drogą spisu z natury zapasów materiałów, towarów i produktów gotowych” – mf-arch2.mf.gov.pl/c/document_library/get_file?groupId=764034&uuid=70d3df5d-a125-4b42-8eeb-4da9adf7d6b3).

Jak przygotować firmę do spisu?

Przed liczeniem uporządkuj miejsca i przygotuj dane. Zespół musi wiedzieć, gdzie szukać składników i jak zapisywać wynik. W przygotowaniu pomoże ta lista:

• Wyznacz dzień, na który ustalisz stan.
• Przygotuj wykaz miejsc objętych sprawdzeniem.
• Oddziel składniki firmy od cudzych.
• Oznacz towary bez czytelnych nazw lub kodów.
• Przygotuj arkusze spisowe albo urządzenia do zapisu wyników.
• Ustal, jak rejestrować przyjęcia i wydania podczas liczenia.

Przekaż zespołowi zakres pracy przed rozpoczęciem spisu. Wyjaśnij też zasady zapisywania zmian stanu, które wystąpią podczas liczenia. Pozwoli to później powiązać wynik z ustaloną datą sprawdzenia. (Źródło: Komitet Standardów Rachunkowości, „Stanowisko w sprawie inwentaryzacji drogą spisu z natury zapasów materiałów, towarów i produktów gotowych” – mf-arch2.mf.gov.pl/c/document_library/get_file?groupId=764034&uuid=70d3df5d-a125-4b42-8eeb-4da9adf7d6b3).

Jakie są etapy inwentaryzacji?

Wyznacz zakres i zorganizuj pracę zespołu. Następnie ustal stan właściwą metodą oraz porównaj wynik z ewidencją. Na końcu wyjaśnij różnice i udokumentuj ich rozliczenie. (Źródło: INFORLEX, „Inwentaryzacja krok po kroku” – inforlex.pl/dok/tresc,I40.2015.019.024000100,inwentaryzacja-krok-po-kroku.html).

Jakimi metodami można przeprowadzić inwentaryzację?

Metodę wybierz według rodzaju składnika. Towar w magazynie sprawdzisz inaczej niż należność od kontrahenta. Zestawienie pokazuje, do czego służy każda z metod:

Jeśli odpowiadasz za spis towarów, policz je fizycznie. Odczyt stanu z programu magazynowego nie zastąpi liczenia. Program dostarcza danych, z którymi porównasz ustalony wynik.

Jak instrukcja inwentaryzacji ułatwia organizację spisu?

Instrukcja inwentaryzacji określa zasady liczenia, obiegu arkuszy i zgłaszania niezgodności. Przygotuj ją dla osób organizujących i wykonujących spis. Uwzględnij w niej podział obowiązków:

• Wpisz zakres składników objętych każdą metodą. (Źródło: Gofin, „Wybór metody przeprowadzania inwentaryzacji” – gofin.pl/bilans/17,1,230,313465,wybor-metody-przeprowadzania-inwentaryzacji.html).
• Przydziel zadania osobom wykonującym sprawdzenie.
• Określ, jak oznaczać sprawdzone miejsca.
• Ustal sposób poprawiania pomyłek w zapisach. (Źródło: INFORLEX, „W jaki sposób poprawiać błędy na arkuszu spisu z natury” – inforlex.pl/czasopisma/I78/2017).
• Wskaż osobę, która odbierze wyniki od zespołu.

Dla każdego składnika określ zakres prac zgodny z wybraną metodą. Dzięki temu instrukcja będzie odpowiadać temu, co zespół rzeczywiście ma sprawdzić. (Źródło: Gofin, „Wybór metody przeprowadzania inwentaryzacji” – gofin.pl/bilans/17,1,230,313465,wybor-metody-przeprowadzania-inwentaryzacji.html).

Terminy i rozliczenie inwentaryzacji

Dla jednostki prowadzącej księgi rachunkowe podstawowym terminem inwentaryzacji jest ostatni dzień roku obrotowego. Przepisy przewidują jednak wyjątki dotyczące terminów i częstotliwości sprawdzania wybranych składników. Wyniki trzeba udokumentować, a różnice wyjaśnić i rozliczyć w księgach właściwego roku. Zacznij więc od sprawdzenia terminu dla danego składnika.

Kiedy ustawa o rachunkowości nakazuje przeprowadzić inwentaryzację?

Nie każdy składnik sprawdza się z tą samą częstotliwością. Zanim ułożysz harmonogram, ustal, czy obowiązuje jedna z poniższych zasad:

• Zapasy materiałów i towarów w strzeżonych składowiskach, objęte ewidencją ilościowo-wartościową, można spisywać raz w ciągu 2 lat.
• Środki trwałe znajdujące się na terenie strzeżonym można spisywać raz w ciągu 4 lat.
• Spis z natury lub potwierdzanie sald wybranych składników można rozpocząć w ciągu 3 miesięcy przed końcem roku. Trzeba je zakończyć do 15. dnia następnego roku. Stan na dzień bilansowy ustal wtedy z uwzględnieniem zmian między datą sprawdzenia a tym dniem.

Porównaj rodzaj składnika i warunki jego przechowywania z art. 26 ustawy o rachunkowości. Sama ewidencja magazynowa nie daje prawa do rzadszego spisu. Liczą się również warunki wskazane dla danego wyjątku.

Jak zinwentaryzować środki trwałe?

Fizyczne sprawdzenie potwierdza, czy środek trwały istnieje, gdzie jest używany i jak został oznaczony. Jeśli odpowiadasz za taki spis, zacznij od wykazu składników. Potem sprawdź kolejno:

• Przygotuj wykaz środków trwałych z numerami inwentarzowymi.
• Odszukaj każdy składnik w przypisanym miejscu.
• Sprawdź numer i stan użytkowy.
• Zapisz składniki nieodnalezione oraz te, których brakuje w wykazie.
• Porównaj ustalenia z ewidencją środków trwałych.

Czym różni się inwentaryzacja od remanentu?

Jak udokumentować wyniki i rozliczyć stwierdzone różnice?

Z dokumentacji musi wynikać, którego składnika dotyczy różnica i jaka jest jej kwota. Musi też wyjaśniać, dlaczego zapis wymaga korekty. Jeśli odpowiadasz za rozliczenie, przejdź przez te czynności po kolei:

• Zachowaj arkusze spisowe, potwierdzenia sald lub dokumenty weryfikacji – zależnie od zastosowanej metody.
• Przygotuj zestawienie różnic między ustalonym stanem a ewidencją.
• Sprawdź dokumenty przyjęć, wydań i przesunięć dotyczące rozbieżnych pozycji.
• Zapisz przyczynę każdej różnicy.
• Zatwierdź sposób rozliczenia i ujmij wynik w księgach właściwego roku obrotowego.

Art. 27 ustawy o rachunkowości wymaga wyjaśnienia różnic. Nakazuje też rozliczyć je w księgach roku, na który przypadł termin inwentaryzacji. Dlatego nie odkładaj wyjaśniania rozbieżności po zakończeniu spisu.

Kiedy powierzyć spis majątku specjalistom?

Zewnętrzny zespół warto rozważyć, gdy pracownicy nie zdążą sprawdzić wszystkich składników w wyznaczonym czasie. Może być potrzebny także wtedy, gdy firma chce niezależnej kontroli wyniku. Przed decyzją oceń zakres prac, dostępność własnego zespołu i sposób przekazania danych. (Źródło: Komitet Standardów Rachunkowości, „Stanowisko w sprawie inwentaryzacji drogą spisu z natury zapasów materiałów, towarów i produktów gotowych” – mf-arch2.mf.gov.pl/c/document_library/get_file?groupId=764034&uuid=70d3df5d-a125-4b42-8eeb-4da9adf7d6b3).

• Za mało czasu: liczenie wymaga więcej godzin, niż pracownicy mogą przeznaczyć na spis bez zakłócania sprzedaży. (Źródło: Komitet Standardów Rachunkowości, „Stanowisko w sprawie inwentaryzacji drogą spisu z natury zapasów materiałów, towarów i produktów gotowych” – mf-arch2.mf.gov.pl/c/document_library/get_file?groupId=764034&uuid=70d3df5d-a125-4b42-8eeb-4da9adf7d6b3).
• Wiele lokalizacji: magazyny i punkty sprzedaży wymagają jednoczesnej pracy kilku zespołów.
• Duża liczba wariantów: produkty różnią się kodem, rozmiarem lub partią.
• Potrzeba niezależnej kontroli: osoba na co dzień odpowiedzialna za zapasy miałaby sama potwierdzić ich stan.

Policz pozycje i oszacuj potrzebne roboczogodziny. Porównaj wynik z czasem, którym dysponują pracownicy. Wykonawcę poproś o opis identyfikacji składników, ochrony danych i formatu przekazania wyników. Ustal też, kto w firmie wyjaśni rozbieżności. Zewnętrzny zespół nie zna przyczyn każdej operacji magazynowej. Sam spis nie wystarczy; jego wyniki muszą trafić do rozliczenia.

Co podlega spisowi z natury?

Spis z natury obejmuje składniki, które można sprawdzić fizycznie. W jednostce prowadzącej księgi rachunkowe jego zakres określa art. 26 ustawy o rachunkowości. Od rodzaju składnika zależy, czy liczenie będzie właściwą metodą. (Źródło: ustawa o rachunkowości, art. 26, tekst z 2026 r. – inforlex.pl/wersje-fragmentu/tresc,DZU.2026.106.0000522,-1,USTAWA-z-dnia-29-wrzesnia-1994-r-o-rachunkowosci.html?dok=4466497&nr=26&rodzaj=29).

Przy ustalaniu zakresu sprawdź poniższe grupy. Każda wymaga jednoznacznego wskazania w spisie:

• rzeczowe składniki aktywów obrotowych, takie jak towary, materiały i produkty gotowe;
• gotówkę w kasie oraz papiery wartościowe w postaci materialnej;
• środki trwałe i nieruchomości zaliczane do inwestycji, które można sprawdzić fizycznie;
• maszyny i urządzenia wchodzące w skład środków trwałych w budowie.

Rzeczy należące do innych podmiotów ujmij oddzielnie. O wynikach spisu powiadom ich właścicieli. Środki na rachunku bankowym sprawdź przez potwierdzenie salda, nie przez fizyczne liczenie. Metoda zależy od tego, czy składnik możesz sprawdzić bezpośrednio.

Rozbieżności i czas trwania spisu towarów w sklepie

Czas spisu zależy od liczby pozycji, tempa liczenia i wielkości zespołu. W harmonogramie uwzględnij także ponowne sprawdzenie towarów, których ilość odbiega od ewidencji. Wyjaśnianie rozbieżności może przedłużyć pracę. Sam czas pierwszego liczenia nie daje więc pełnego obrazu.

Co zrobić, gdy stan towarów w sklepie nie zgadza się z ewidencją?

Rozbieżną pozycję policz ponownie, zanim poprawisz stan w systemie. Sprawdź kod produktu, jego miejsce oraz dokumenty przyjęć, sprzedaży, zwrotów i przesunięć z okresu spisu. Prowadzisz także sprzedaż internetową? Zweryfikuj zamówienia i zwroty zarejestrowane podczas liczenia. Przyczynę różnicy zapisz i przekaż wynik osobie odpowiedzialnej za rozliczenie.

Ile trwa spis towarów w sklepie?

Podziel liczbę pozycji przez tempo liczenia całego zespołu. Do wyniku dodaj czas potrzebny na kontrolę rozbieżności. Przy tempie 100 pozycji na godzinę policzenie 500 pozycji potrwa 5 godzin – bez przerw i wyjaśniania różnic. Zanim zaplanujesz cały sklep, sprawdź tempo pracy na jednej półce.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie są 3 formy inwentaryzacji?

To spis z natury, uzyskanie potwierdzenia sald oraz weryfikacja danych ksiąg z dokumentami i ocena realnej wartości składników.

Jakie dokumenty są potrzebne do inwentaryzacji?

Przydatne są m.in. zarządzenie i instrukcja inwentaryzacyjna, arkusze spisu, potwierdzenia sald oraz protokoły weryfikacji. Zestaw zależy od metody i rodzaju majątku.

Czy inwentaryzację można przeprowadzić za pomocą skanerów lub aplikacji?

Tak, można używać narzędzi elektronicznych zamiast papierowych arkuszy, jeśli zapewniają rzetelny zapis, identyfikację osób wykonujących spis i możliwość kontroli danych.

Czy na czas inwentaryzacji trzeba zamknąć sklep lub firmę?

Nie zawsze. Jeśli działalność trwa, trzeba jednak kontrolować i ewidencjonować ruch towarów, aby nie pominąć ich ani nie policzyć ponownie.

Jak długo przechowywać dokumentację inwentaryzacyjną?

Dokumentację przechowuje się co do zasady przez 5 lat, licząc od początku roku następującego po roku obrotowym, którego dotyczy.

Czy podczas inwentaryzacji uwzględnia się rzeczy należące do innych firm?

Tak, składniki powierzone firmie, na przykład towary w komis, należy ująć w spisie i wyraźnie oznaczyć jako cudzą własność. Nie wykazuje się ich jednak jako własnego majątku.

Czy można prowadzić sprzedaż podczas liczenia towaru?

Tak, o ile ruch towarów jest na bieżąco kontrolowany i odnotowywany, a zespół spisowy wie, które pozycje zostały już policzone.