Średni ważony koszt kapitału — skąd bierze się WACC 7,43%?

Średni ważony koszt kapitału (WACC) pokazuje przeciętny koszt finansowania firmy, z uwzględnieniem udziału każdego źródła kapitału. Jak go obliczyć i do czego użyć? W artykule przejdziemy od wzoru do oceny inwestycji oraz wyceny przedsiębiorstwa.
Przy równych udziałach kapitału własnego i długu, kosztach 10% i 6% oraz podatku 19% WACC wynosi 7,43% (Źródło: Aider Group – WACC: wzór i przykład – aidergroup.pl/blog/sredni-wazony-koszt-kapitalu-wacc).

Struktura kapitału i wartość firmy: czym jest średni ważony koszt kapitału?

WACC łączy sposób finansowania z wymaganą stopą zwrotu i wartością firmy. Struktura kapitału mówi, jaką część finansowania stanowią kapitał własny i dług. Gdy zmienią się ich udziały, zmieni się też wpływ kosztu każdego źródła na WACC. Jeśli udział długu wzrośnie z 20% do 40%, jego waga we wzorze WACC podwoi się (Źródło: Dr Wyluda – WACC – wyluda.org/materia%C5%82y-na-zaj%C4%99cia/finanse-przedsi%C4%99biorstw/wacc).

Niższy WACC zwiększa wycenę przyszłych przepływów pieniężnych, o ile ich prognoza się nie zmienia. Więcej długu nie musi jednak oznaczać tańszego finansowania. Wraz z zadłużeniem rośnie bowiem ryzyko właścicieli.
Porównując struktury kapitału, sprawdź więc również, jak zmienia się koszt kapitału własnego (Źródło: webp.pl, „Kalkulator WACC – średni ważony koszt kapitału” – webp.pl/kalkulator-wacc).

WACC odnosi się do przepływów całego przedsiębiorstwa, nie tylko do pieniędzy przypadających właścicielom. Niespójnie przyjęta struktura finansowania zniekształci stopę, a wraz z nią wycenę. W metodzie DCF przepływy FCFF dyskontujemy stopą WACC, natomiast przepływy FCFE – kosztem kapitału własnego (Źródło: Wycena przedsiębiorstw – Wycena spółki metodą dochodową DCF – wycena-przedsiebiorstw.pl/wycena-spolki-metoda-dochodowa-dcf).

Jak struktura i koszt kapitału wpływają na wartość firmy?

Struktura kapitału wpływa na wartość firmy przez koszt finansowania oraz ryzyko właścicieli i wierzycieli. Jak oddzielić skutki zadłużenia od zmian w działalności? Porównaj warianty przy niezmienionej prognozie operacyjnej. Możesz przyjąć dług na poziomie 0%, 25% i 50%, zachowując tę samą prognozę przepływów operacyjnych (Źródło: Controlling 24 – Optymalizacja struktury finansowania z punktu widzenia zarządzania wartością przedsiębiorstwa – controlling-24.pl/artykul/optymalizacja-struktury-finansowania-z-punktu-widzenia-zarzadzania-wartoscia-przedsiebiorstwa).

• Ustal, jak w każdym wariancie zmieniają się udziały długu i kapitału własnego.
• Sprawdź, czy większy dług podnosi stopę zwrotu oczekiwaną przez właścicieli (Źródło: FinancialCraft, „Średni ważony koszt kapitału – WACC” – financialcraft.pl/wp-content/uploads/2019/08/%C5%9Aredni-wa%C5%BCony-koszt-kapita%C5%82u-WACC.pdf).
• Porównaj WACC oraz wycenę przy każdej strukturze finansowania.

Liczy się łączny koszt finansowania, nie sam udział długu. Dlatego strukturę kapitału trzeba oceniać wraz z kosztem jej składników.

Skąd wziąć wagi źródeł finansowania i współczynnik beta?

Wagi źródeł finansowania wyznacz z wartości kapitału własnego i długu. Współczynnik beta oszacuj z notowań akcji lub danych porównywalnych spółek. Beta pokazuje, jak stopa zwrotu z akcji reaguje na zmiany rynku; pomaga też ustalić koszt kapitału własnego. Jeśli firma nie jest notowana, dobierz spółki o podobnej działalności i dostosuj ich betę do jej zadłużenia (Źródło: webp.pl, „Kalkulator WACC – średni ważony koszt kapitału” – webp.pl/kalkulator-wacc).

W jednej kalkulacji licz wszystkie wagi według tego samego rodzaju wartości: rynkowych albo księgowych. Wtedy każdy udział odnosi się do wspólnej podstawy. Przy kapitale własnym wartym 120 mln zł i długu 80 mln zł wagi wynoszą odpowiednio 60% i 40% (Źródło: Dr Wyluda – WACC – wyluda.org/materia%C5%82y-na-zaj%C4%99cia/finanse-przedsi%C4%99biorstw/wacc).

Spójne wagi i odpowiednio dobrana beta pozwalają powiązać sposób finansowania firmy z jej ryzykiem.

WACC jako miara kosztu finansowania: znaczenie i zastosowania w firmie

WACC przydaje się przy ocenie projektów i wycenie firmy z punktu widzenia wszystkich dostawców kapitału. Łączy oczekiwany zwrot właścicieli z kosztem długu, więc daje punkt odniesienia dla decyzji dotyczących całego przedsiębiorstwa.
Gdy WACC wynosi 8%, projekt o porównywalnym ryzyku powinien przynosić stopę zwrotu wyższą niż 8% (Źródło: Business Insider – WACC: kalkulacja i zastosowanie wskaźnika – businessinsider.com.pl/poradnik-finansowy/oszczedzanie/wacc-kalkulacja-i-zastosowanie-wskaznika/hkvy56v).

WACC wyznacza minimalną stopę zwrotu dla działalności finansowanej w przyjęty sposób. Nie zastąpi jednak oceny ryzyka pojedynczego projektu. Jeśli projekt jest bardziej lub mniej ryzykowny niż działalność firmy, trzeba osobno ustalić wymagany zwrot. Przy premii rynkowej 6% wzrost bety projektu z 1 do 1,5 podnosi wymagany zwrot w CAPM o 3 punkty procentowe (Źródło: Blog Prezesa – CAPM: model wyceny aktywów kapitałowych – blogprezesa.pl/slownik/capm-model-wyceny-aktywow).

Przy wycenie firmy WACC pozwala przeliczyć przyszłe przepływy pieniężne na ich dzisiejszą wartość. Wynik zależy od tego, czy prognoza pasuje do użytej stopy. Przepływ 1 mln zł za rok ma przy stopie dyskontowej 10% wartość bieżącą około 909 tys. zł (Źródło: Omni Calculator – Kalkulator wartości bieżącej netto – omnicalculator.com/pl/finanse/kalkulator-wartosci-biezacej-netto).

WACC pomaga wtedy, gdy właściwie dobierzesz ryzyko i zakres porównywanych przepływów.

Do czego służy WACC w decyzjach finansowych?

WACC pomaga sprawdzić, czy planowana inwestycja zarobi na kapitał potrzebny do jej sfinansowania. Zestaw oczekiwany zwrot z tym progiem: wyższy tworzy nadwyżkę, niższy nie pokrywa kosztu kapitału. Porównuj jednak stopy dotyczące tego samego okresu i obliczone na tej samej podstawie.

Jakie źródła finansowania i koszty uwzględnia WACC?

WACC obejmuje kapitał własny i oprocentowany kapitał obcy, czyli dług. Koszt pierwszego odpowiada zwrotowi oczekiwanemu przez właścicieli. Koszt drugiego wynika z warunków finansowania, między innymi z odsetek, i uwzględnia korzyść podatkową z ich odliczenia. Podstawowa stawka CIT w Polsce wynosi 19% i może posłużyć do pokazania kosztu długu po opodatkowaniu (Źródło: Podatki.gov.pl – Stawki i limity – podatki.gov.pl/podatki-firmowe/cit/cit-klasyczny/stawki-i-limity).

Nie każde zobowiązanie z bilansu jest długiem oprocentowanym. O zaliczeniu go do WACC decyduje charakter finansowania, a nie nazwa pozycji księgowej. Sam 30-dniowy, nieoprocentowany termin płatności u dostawcy nie tworzy długu oprocentowanego uwzględnianego w WACC (Źródło: DNA Rynków – Jak działa wycena dochodowa spółki? – dnarynkow.pl/jak-dziala-wycena-dochodowa-spolki-poradnik-analizy-fundamentalnej).

Jak wykorzystać WACC w wycenie firmy? Praktyczny przykład?

Użyj WACC do dyskontowania przepływów dostępnych zarówno właścicielom, jak i wierzycielom. Załóżmy, że firma prognozuje środki z działalności i chce ustalić dzisiejszą wartość całego przedsiębiorstwa. Kolejność prac wygląda wtedy tak:

• Ustal przepływy całej firmy, a nie tylko wypłaty dla właścicieli.
• Zastosuj WACC, aby przeliczyć przyszłe przepływy na wartość bieżącą.
• Oddziel wartość działalności od kwoty przypadającej właścicielom po rozliczeniu długu.

Tak otrzymana wycena obejmuje przepływy odpowiadające finansowaniu ujętemu w stopie dyskontowej.

Jak ustalić wagi finansowania i uwzględnić tarczę podatkową?

Aby obliczyć WACC, potrzebujesz udziałów kapitału własnego i długu oraz kosztu długu po uwzględnieniu tarczy podatkowej. Tarcza oznacza oszczędność w podatku dochodowym dzięki odliczeniu odsetek, o ile firma ma do tego prawo. Jeśli odliczenia nic nie ogranicza, 100 zł odsetek przy stawce CIT 19% daje 19 zł oszczędności podatkowej (Źródło: Wycenafirm.com.pl – Jak obliczyć WACC – wycenafirm.com.pl/jak-obliczyc-wacc).

• Ustal wartość kapitału własnego i oprocentowanego długu według spójnej podstawy.
• Oblicz udział każdego źródła w ich łącznej wartości.
• Sprawdź stopę podatkową oraz prawo do odliczenia odsetek, zanim skorygujesz koszt długu.

Upewnij się, że udziały źródeł finansowania i podatkowy koszt długu odpowiadają sytuacji firmy. W wycenie WACC ma sens tylko przy założeniach zgodnych z analizowanymi przepływami.

Średni ważony koszt kapitału: definicja, wzór i przykłady

WACC obliczysz ze wzoru: WACC = (E/V × Re) + (D/V × Rd × (1 − Tc)). Koszt każdego źródła wpływa na wynik stosownie do swojego udziału. Jeśli firma korzysta wyłącznie z kapitału własnego, jego waga wynosi 100%, a WACC równa się kosztowi tego kapitału (Źródło: Dr Wyluda – WACC – wyluda.org/materia%C5%82y-na-zaj%C4%99cia/finanse-przedsi%C4%99biorstw/wacc).

We wzorze E to wartość kapitału własnego, D oznacza wartość długu, a V jest sumą E i D. Symbol Re oznacza koszt kapitału własnego, Rd – koszt długu, a Tc – stopę podatkową. Czynnik (1 − Tc) uwzględnia korzyść podatkową z odsetek w koszcie długu.

Wynik WACC jest stopą, nie kwotą wydatków firmy. Jeżeli pozostałe założenia się nie zmienią, większy udział droższego źródła podniesie tę stopę.

Samo podstawienie liczb nie wystarczy; równie ważne są spójne wagi i koszty.

Co WACC mówi o koszcie finansowania firmy?

WACC wskazuje stopę zwrotu, którą firma musi osiągnąć, by pokryć koszt kapitału zaangażowanego w działalność. Uwzględnia oczekiwania właścicieli i koszt oprocentowanego długu, dlatego nie jest oprocentowaniem kredytu. Dotyczy przyjętych udziałów źródeł finansowania. Gdy te udziały się zmienią, oblicz go ponownie.

Jak oszacować koszt kapitału własnego potrzebny do wzoru WACC?

Koszt kapitału własnego oszacuj jako zwrot oczekiwany przez inwestorów za udostępnione środki i ponoszone ryzyko. Możesz w tym celu użyć CAPM. Model łączy stopę wolną od ryzyka, premię za ryzyko rynku akcji oraz współczynnik beta:

• Dobierz stopę wolną od ryzyka do okresu i waluty analizowanej inwestycji.
• Oszacuj premię za ryzyko rynku akcji oraz betę odpowiadającą działalności i zadłużeniu firmy.
• Oblicz Re, dodając do stopy wolnej od ryzyka iloczyn bety i premii za ryzyko rynku.

Tak ustalone Re pomnóż przez udział kapitału własnego we wzorze WACC.

Przykłady obliczeń średniego ważonego kosztu kapitału

WACC firmy TechPol wynosi 20,73% przy stopie podatkowej założonej w przykładzie. Dane potrzebne do obliczenia znajdziesz w tabeli: (Źródło: „Średni ważony koszt kapitału i jego rola w wycenie” – wycenaprzedsiebiorstwa.com/sredni-wazony-koszt-kapitalu)

Udział kapitału własnego w finansowaniu TechPol to 98%, a długu – 2%. Przy założeniu 19% stopy podatkowej obliczenie wygląda tak: 0,98 × 0,21 + 0,02 × 0,09 × (1 − 0,19) = 0,207258. Jeśli firma finansuje działalność wyłącznie kapitałem własnym, udział długu spada do zera i otrzymujemy WACC = Re (Źródło: „Średni ważony koszt kapitału i jego rola w wycenie” – wycenaprzedsiebiorstwa.com/sredni-wazony-koszt-kapitalu).

Na WACC wpływają zarówno koszty obu źródeł, jak i ich udziały. W obliczeniu TechPol widać, jak składają się na jedną stopę.

WACC w ocenie inwestycji i wycenie: zastosowania oraz ograniczenia

WACC pomaga oceniać inwestycje i wyceniać firmę, lecz trzeba dopasować go do ryzyka biznesowego – ryzyka wyników działalności i przepływów. Gdy projekt ma ryzyko podobne do firmy, przyjmij wagi jej docelowej struktury kapitału. Nie opieraj ich wyłącznie na jednorazowym sposobie sfinansowania projektu.

Jeśli ryzyko projektu wyraźnie odbiega od ryzyka firmy, nie wystarczy zmienić wag. Skoryguj także koszt kapitału. Bez tego stopa użyta do oceny nie będzie odpowiadała ryzyku przepływów projektu.

WACC pojawia się w analizach służących różnym celom:

• ROIC – stopa zwrotu z kapitału zainwestowanego w działalność; odnosi osiągnięty wynik do tego kapitału.
• NPV – wartość bieżąca netto projektu; wskazuje nadwyżkę wartości przyszłych przepływów nad nakładem inwestycyjnym.
• EVA – ekonomiczna wartość dodana; przedstawia wynik działalności po uwzględnieniu kosztu zaangażowanego kapitału.

Przydatność WACC zależy od tego, czy stopa odpowiada ryzyku ocenianych przepływów.

WACC a ROIC: czym różni się koszt kapitału od zwrotu z inwestycji?

Zestaw WACC z ROIC, by sprawdzić, czy przedsiębiorstwo tworzy wartość dodaną. Obie stopy powinny dotyczyć tego samego okresu i zakresu działalności.

Czy inwestor indywidualny musi obliczać WACC?

Inwestor indywidualny nie musi liczyć WACC dla każdej spółki. Zakres pracy zależy od tego, czy przygotowuje własną wycenę przedsiębiorstwa.

Przy własnej wycenie sam oszacujesz założenia; przy cudzej – zweryfikujesz je. Nawet bez budowania modelu możesz więc ocenić, czy przyjęty WACC jest odpowiedni.

Czy WACC sprawdza się przy wycenie każdej spółki?

Jeden WACC nie pasuje do każdej działalności, każdego projektu ani każdego aktywa spółki. Zanim go użyjesz, porównaj ryzyko przepływów:

W teście na utratę wartości aktywów WACC firmy po opodatkowaniu może wymagać dwóch zmian. Trzeba dostosować go do ryzyka badanego aktywa oraz przeliczyć na stopę przed opodatkowaniem. Sprawdź zgodność stopy z wycenianymi przepływami. Tej samej stopy nie da się bez korekty zastosować do każdej wyceny.

Obliczanie średniego ważonego kosztu kapitału: czynniki, metody i przykład

Obliczając WACC, połącz udziały kapitału własnego i oprocentowanego długu z kosztem każdego z nich. Wynik zależy od przyjętych stóp, ale też od tego, co zaliczysz do kapitału zainwestowanego.

Przygotuj wartość kapitału własnego i długu, koszt obu źródeł oraz efektywną stopę podatku. Efektywna stopa podatku odzwierciedla faktyczne obciążenie podatkowe przyjęte w analizie. Zanim zastosujesz ją do długu, sprawdź, czy odsetki przynoszą firmie korzyść podatkową.

Ustal udziały źródeł finansowania na datę zgodną z przyjętymi warunkami finansowania. Inaczej połączysz w jednym wyniku dane opisujące różne sytuacje firmy.

Rzetelny rachunek zaczyna się od spójnych danych. Sam wzór tego nie zapewni.

Jak podstawić dane do wzoru na WACC?

Osobno ustal udział i koszt kapitału własnego oraz udział i koszt długu po opodatkowaniu. Następnie podstaw dane w tej kolejności:

• Kapitał własny – ustal jego wartość i podziel przez sumę kapitału własnego oraz długu.
• Dług oprocentowany – ustal jego wartość i wylicz udział w tej samej sumie.
• Koszt kapitału własnego – pomnóż przyjętą stopę przez udział kapitału własnego.
• Koszt długu po opodatkowaniu – uwzględnij dostępną korzyść podatkową, po czym pomnóż stopę przez udział długu.
• Wynik – dodaj oba składniki, stosując jednakowy zapis stóp w całym rachunku.

Otrzymasz koszt kapitału dla przyjętych danych i struktury finansowania.

Na co uważać przy szacowaniu danych do obliczeń?

Przy liczeniu WACC oddziel kapitał zainwestowany od innych zobowiązań wykazanych w bilansie. W tym przykładzie zobowiązania wobec dostawców oraz rezerwy nie wchodzą do rachunku, bo nie stanowią kapitału zainwestowanego. Pozycja nie staje się więc długiem użytym we wzorze tylko dlatego, że figuruje wśród zobowiązań.

Przykład liczbowy: obliczanie WACC krok po kroku

WACC przykładowej spółki w kalkulacji Aider Group wynosi 7,94%. Tabela prowadzi przez dane wejściowe i kolejne obliczenia: (Źródło: Aider Group, „WACC – średni ważony koszt kapitału: wzór i przykład” – aidergroup.pl/blog/sredni-wazony-koszt-kapitalu-wacc)

Kapitał własny ma większy udział, dlatego jego koszt mocniej kształtuje końcową stopę niż koszt długu. Tabela pozwala prześledzić wpływ każdej wagi na wynik.

Względne mierniki finansowe: jak porównywać wyniki firm?

Względne mierniki finansowe pozwalają zestawiać firmy różnej wielkości. Odnoszą wynik do sprzedaży, aktywów albo kapitału. Zysk podany w złotych sam nie mówi, ile zasobów firma potrzebowała, by go osiągnąć.

Do porównania wybierz firmy o podobnym modelu działalności. Sposób sprzedaży i finansowania wpływa bowiem na odczyt wskaźników. Korzystaj też z danych za ten sam okres, aby różne warunki rynkowe nie zaburzyły zestawienia.

Przed oceną wyników porównaj definicje wskaźników. Firmy mogą inaczej ujmować pozycje jednorazowe oraz zobowiązania. Przyjrzyj się też zmianom każdego miernika w czasie; pojedynczy okres nie pokaże ich kierunku.

Oprzyj zestawienie na tej samej metodzie obliczeń, podobnych firmach i danych z kolejnych okresów. Wtedy zobaczysz zarówno różnice skali, jak i sposobu działania.

WACC w wycenie DCF: wpływ na wynik i typowe błędy

W wycenie metodą DCF WACC jest stopą dyskontową dla FCFF. FCFF oznacza wolne przepływy pieniężne dostępne łącznie właścicielom i wierzycielom. Dyskontowanie przelicza przyszłe środki na ich wartość bieżącą.

DCF obejmuje prognozę przepływów oraz wartość rezydualną. Ta druga określa szacowaną wartość działalności po zakończeniu szczegółowej prognozy. Przyjęty WACC wpływa na wycenę obu części.

Sprawdź, czy stopa i przepływy są zgodne pod względem waluty, inflacji oraz zakresu finansowania. Niespójność zmieni wynik, nawet jeśli prognoza działalności pozostanie taka sama.

Poprawna arytmetyka nie naprawi źle dobranych założeń.

Dlaczego WACC ma znaczenie w wycenie metodą DCF?

WACC wpływa na dzisiejszą wartość przyszłych przepływów firmy. Gdy inne założenia się nie zmieniają, wzrost WACC obniża wartość bieżącą prognozowanych środków. Im później firma je otrzyma, tym mocniej odczuje zmianę stopy w wycenie.

Zestaw scenariusze, by sprawdzić, jak wrażliwa jest wycena na przyjętą stopę. Zobaczysz wtedy wpływ zmiany jednego założenia na wartość firmy.

Jakich błędów unikać przy obliczaniu WACC?

Licz WACC według założeń odpowiadających wycenianej działalności. Przed użyciem porównaj je z prognozą przepływów. Uważaj zwłaszcza na:

• Niezgodność przepływów i stopy – nie dyskontuj stopą WACC środków dostępnych tylko właścicielom.
• Niezgodność walut – dobierz stopę do waluty prognozowanych przepływów.
• Mieszanie wartości nominalnych i realnych – ujmij inflację jednakowo w stopie i prognozie.
• Nieaktualne koszty finansowania – sprawdź, czy stopy odpowiadają warunkom przyjętym w wycenie.

Weryfikuj założenia także wtedy, gdy rachunek jest bezbłędny. Bez zgodności przepływów, stopy i warunków wyceny trudno właściwie odczytać wynik DCF.

Koszt kapitału własnego i długu: dwa kluczowe składniki WACC

Koszt kapitału własnego i koszt długu to dwie stopy potrzebne do obliczenia WACC. Każda opisuje inne oczekiwania. Właściciele chcą zwrotu za ryzyko, a wierzyciele ustalają cenę udostępnienia środków w warunkach finansowania.

Koszt kapitału własnego możesz oszacować modelem CAPM, używając stopy wolnej od ryzyka, bety i premii za ryzyko rynkowe. Koszt długu oprzyj na warunkach, na jakich firma pozyskałaby finansowanie obecnie. Starsza umowa kredytowa nie zawsze oddaje aktualną cenę długu.

Dobierz obie stopy do waluty i okresu analizowanych przepływów. WACC nie połączy wtedy kosztów finansowania ustalonych na różnych podstawach.

Każdy koszt wymaga osobnego oszacowania. Oba muszą jednak pasować do tej samej analizy.

Jak oszacować koszt kapitału własnego metodą CAPM?

W modelu CAPM koszt kapitału własnego to stopa wolna od ryzyka powiększona o premię za ryzyko rynku akcji pomnożoną przez betę. Dobierz składniki do firmy i waluty wyceny:

• Stopa wolna od ryzyka – wybierz rentowność instrumentu o niskim ryzyku niewypłacalności, zgodną z walutą i horyzontem analizy.
• Beta – upewnij się, że oddaje ryzyko działalności i zadłużenie wycenianej firmy.
• Premia za ryzyko rynkowe – przyjmij oczekiwany dodatkowy zwrot z rynku akcji ponad stopę wolną od ryzyka.

Otrzymaną stopę, czyli zwrot wymagany przez właścicieli, przyjmij jako koszt kapitału własnego w WACC.

Jak ustalić rynkowy koszt długu?

Rynkowy koszt długu odpowiada cenie, po której firma może dziś uzyskać porównywalne finansowanie. Historyczne oprocentowanie z umowy może jej nie oddawać, jeśli zmieniły się stopy procentowe lub ryzyko kredytowe firmy. Sprawdź więc:

• Aktualne oferty finansowania – zestaw oprocentowanie przy podobnej kwocie, terminie spłaty i zabezpieczeniu.
• Całkowity koszt umowy – dolicz obowiązkowe prowizje i opłaty związane z pozyskaniem długu.
• Dług o zmiennej stopie – ustal obecną stopę bazową i marżę, zamiast przyjmować historyczną wysokość rat.
• Obligacje notowane na rynku – użyj bieżącej rentowności, jeśli odpowiadają finansowaniu ocenianej firmy.

Otrzymasz koszt długu przed korektą podatkową stosowaną we wzorze WACC. Z tak dobranych składników można obliczyć średni koszt finansowania.

Najczęściej zadawane pytania

Czy WACC jest wyrażany jako kwota?

Nie. WACC to stopa procentowa pokazująca przeciętny koszt finansowania, a nie kwota wydatków firmy.

Czy większy udział długu zawsze obniża WACC?

Nie. Wzrost zadłużenia może zwiększyć ryzyko właścicieli i koszt kapitału własnego, dlatego trzeba uwzględnić łączny koszt finansowania.

Czy firma nienotowana może oszacować współczynnik beta?

Tak. Może dobrać spółki o podobnej działalności i dostosować ich betę do własnego zadłużenia.

Czy do WACC wlicza się każde zobowiązanie z bilansu?

Nie. Znaczenie ma charakter finansowania; krótkiego, nieoprocentowanego terminu płatności u dostawcy nie traktuje się jako długu oprocentowanego.

Czy firma zawsze korzysta z tarczy podatkowej od odsetek?

Nie. Obniżenie kosztu długu można uwzględnić tylko wtedy, gdy firma ma prawo odliczyć odsetki i może skorzystać z tego odliczenia.

Czy można zestawiać wagi kapitału własnego i długu liczone na różnych podstawach?

Nie. W jednej kalkulacji należy stosować wartości rynkowe dla obu źródeł albo wartości księgowe dla obu.

Czy WACC może służyć do dyskontowania przepływów przeznaczonych wyłącznie dla właścicieli?

Nie. WACC stosuje się do przepływów FCFF całego przedsiębiorstwa, a przepływy FCFE dyskontuje się kosztem kapitału własnego.